Rob: Ik was eigenlijk helemaal niet bezig met een relatie en dan op een avond ga je met veel tegenzin op aandringen van vrienden stappen in nota bene Lommel.
Ine: Zoals elk weekend gingen Ilse en ik naar ons vaste plekje ‘Den theater’.
Rob: Alles heb ik afgekraakt… het bier… de muziek … het café …. En ook de meisjes????
Ine: Ilse had mij even alleen laten staan toen ik plotseling enkele ogen voelden branden op mijn rug … ik voelde me behoorlijk onwennig.
Rob: Een meisje draait zich om en oei oei als blikken konden doden. En voordat ik er erg in had, had ik het er al uitgeflapt: “Goh, wat kun jij chagrijnig kijken!”
Ine: En ikke dacht weer bij mezelf: “’t Zal wel weer ene Hollander zijn, zenne!”
Rob: Maar na wat ‘weerse’ blikken zijn we uiteindelijk toch aan de praat geraakt. Wilde ze me zelfs een rondleiding geven door ‘Den Theater’.
Ine: Een rondleiding om voor ons beide een partner te vinden. Tijdens onze rondleiding kwamen we ‘Ganz’ (Hans), een vriend van Rob, tegen die zei: “Wat gaan jullie doen?” Waarop Rob zei: “We gaan kijken als er hier een geschikte meid voor mij rondloopt.” Waarop Hans dan weer antwoordde: “Je heb er toch al een vast!” En ja … toen was Ineke al wat zekerder van haar stuk…
Rob: En de rondleiding ging voort… 3 november liep af en 4 november begon. Ik had geen geschikte partner voor Ine gevonden en Ine zei dat ze eigenlijk ook niets voor mij zag. Een ideale voorzet …. Daarvoor hoef je dus echt niet de centrumspits van Anderlecht of Ajax te zijn: “Dan moet ik het met maar met jou doen!” was mijn weer te directe Hollandse reactie.
Ine: “Zullen we effe naar buiten gaan?”
Rob: En alle details van buiten ga ik jullie lekker niet aan jullie neus hangen!
Ine: We wisselden elkaars telefoonnummers uit en Rob beloofde om me zeker te bellen of te sms’en. Ik geloofde dat natuurlijk niet, want dit hadden al zovele kerels tegen mij gezegd … Zou hij anders zijn?????
Rob: Na het buitenavontuur en het uitwisselen van de telefoonnummers gingen we ook nog eventjes naar binnen. Maar voordat we naar binnen gingen kreeg ik van Ine nog te horen dat ik niet klef moest gaan doen binnen … want daar hield ze niet van.
Ine: Maar terug binnen, kreeg ik de indruk dat hij nu al niets meer van me moest hebben … zo afstandelijk!!!!
Rob: Zo weinig klef mogelijk…. was het ook niet goed. Op een gegeven moment kwam ze op me af: “Iets meer mag ook wel hoor!”
Ine: En zo eindigde een mooie avond met jawel … bij mijn thuiskomst met een sms. Die nacht heb ik heerlijk geslapen. Maar ’s middags toen ik opstond, zag mijn mammie dat er iets was. En ja, toen moest ik nog vertellen dat ik ene jongen had leren kennen die en al 30 was … die al grijs aan’t worden was … en die dan ook nog es Hollander was. Geen gemakkelijke klus!!! Maar ons mama reageerde erger dan onze papa. Want die laatste zei: “En ouwere kan net zoe goe zin vur os Ineke dan zo ene jonge gast. As ze mer gelukkig is.”
Rob: Een relatie stond in de startblokken. We belden elkaar bijna dagelijks. De sms’jes vulden het luchtruim. Kortom ik kon al heel snel niet meer zonder Ineke. En nu… 4 jaar later nog steeds niet.